Siz ne kadar futbol ile ilgilisiniz bilemem. Yıllar önce birkaç defa 11’e 11 tam saha maçta oynamış olsam bile benimki arada bir televizyonda seyirin ötesine geçmez. Geçenlerde Barselona’nın çok önemli oyunculardan oluşan dev rakibi Real Madrid’i ezerek yenmesini seyrettim. Messi denen adam 11 kişilik takımın virtüözü olarak ortaya çıktı ve Real Madrid’in dağılmasına en büyük
[ Devam ]“Bana bir enerji içeceği lazım” dedi sohbet etmekte olduğum iş adamı. Onun şirketine ortak bulma projesinin 6′ncı ayındaydık. Daha birkaç aylık yolumuz vardı. “Öyle bir içecek ki,” diye de devam etti, “İçtiğimde reklamlarda olduğu gibi sonsuz enerji elde edip etraftaki bütün sorunları anında çözebilecek güce sahip olayım.”
Enerji içeceği kullanması konusunda bir itirazım olmadığını ama içeceğin
Daha önce IKEA etkisi başlığı altında bahsettiğim Dan Ariely’nin Upside of Irrationality kitabı Optimist Yayınları tarafından Akıldışının Mantığı adı altında Türkçe yayınlandı. Kitabın bir başka bölümü de bekar kişilerin aradıkları cinsten biriyle buluşma metotlarının bugün geldiği durumu ve bunların nasıl daha işlevsel hale getirilebileceği ile ilgili. Yazar “online flört siteleri, sistemi bilgisayarların iyi yapabildiği bir
[ Devam ]Diyelim ki şirketinizle ilgili olarak bir gece düzenlemek ve sahnede açılışı bir dans grubu eşliğinde, sayıları gün geçtikçe artmakta olan ve elektro-keman çalan kadın virtüözlerden biri ile yapmak istiyorsunuz.
Önünüze sanatçıların listesini getirdiler. Paraya kıyacaksınız kıymasına da seçim zor. Sonra aklınıza bir fikir geliyor. Hepsinin konserlerinden alınmış birer kısa film izlemek istiyorum, diyorsunuz. O filmleri izledikten
Aslında hiçbirini bilmezdik doğduğumuzda.
Daha anlatmamışlardı neden saati bulduklarını, yılları ve ayları…
Sadece tan ve gün batımı vardı: Aydınlık ve karanlık başlangıçları.
Şimdi hepsini biliyoruz; saatler her yerde.
Geliştiğimizi söylüyorlar gün be gün,
Zamanın sahibi olmaya çalışırken onun esaretinde.
Hiç unutmadan zamanın durmadan aktığını,
Yılları, ayları, günleri bir kenara bırakabilsek keşke, anlarken yaşlandığımızı.
Sadece bir sonraki günün doğuşuna odaklansak.
Zor, biliyorum, saate bakmadan yaşamak,
Ama en
Ebony Magazine dergisinin Kasım 1987 sayısında bulunan aşağıdaki yoruma aynen katılıyorum.
“Arabaların sadece bir ulaşım gereci olarak düşünüldüğünü hatırlamak için tarihte oldukça geriye gitmek lazım.[...] Bugün arabalar sahiplerinin uzantıları. Sahiplerinin karakter ve statüleri ile ilgili bir açıklama yapıyorlar.”
Arabalardan pek anlamam. Otomotiv endüstrisini eğer bir noktada takip ediyorsam, bu verdikleri reklamlar dolayısıyladır. Kendilerini nasıl konumlandırdıkları ilgimi çok çeker.
BMW
Cevabı kolay bir soru değil. İnternet’ten toparladığım bilgiye göre:
Eski Mezopotamya’daki kadınların ruju ilk bulanlar ve kullananlar oldukları tahmin ediliyor.
İslam’ın altın çağında Endülüslü kozmetolojist Abu al-Qasim al-Zahrawi ilk defa kalıplanarak elde edilen parfümlü sert ruju üretiyor.
Orta Çağ’da kilise hayat kadınları hariç ruj kullanımını yasaklıyor.
19’uncu yüzyılın büyük bir bölümünde, saygıdeğer kadınların kozmetik ürünleri kullanması kabul
Zamanında temsilcisi olduğum bir şirketin ABD’deki yıllık toplantısına katılıyordum. Toplantının açılış konuşmasında şirketin yönetim kurulu başkanı, tek tek yaklaşık 10 kişiye bu toplantının hazırlanmasına yaptıkları katkıdan dolayı teşekkür etti. İlk arada biraz hava almak için toplantının yapıldığı otelin dışına çıktığımda, şirketin satış bölümünde çalışan Mary’nin ağladığını gördüm. Nedenini sorduğumda, bu toplantıyı onun organize ettiğini ama
[ Devam ]Biz yeşil bir şirketiz” dedi arabasına doğru beraber yürümekte olduğumuz şirket sahibi. “Ambalajlarımızda kullandığımız kağıt ürünleri miktarını bir yılda yarıya indirdik.” Kısa bir yolculuk sonrası metal işleyen tedarikçilerinden birinin işletmesine girdik. İşletmenin sorumlusuna yaptıkları kaplama işlemlerinde kullandıkları ve çevreye zararlı kimyasallar içerdiğini bildiğim suyu ne yaptıklarını sordum. Sorumlu kişi hafifçe sırıtarak “kanalizasyona veriyoruz” dedi. Dönüp
[ Devam ]Yıllar önce Münih’in bir caddesinde yürürken o tarihte Singapur’da oturan bir lise arkadaşım aklıma geldi. Onunla birlikte aynı caddeyi o tarihten de yıllar önce arşınlamıştık. Bu düşüncemin üzerinden bir kaç dakika geçmişti ki onun karşıdan bana doğru yürüdüğünü gördüm. Şaşkın bir tavırla, “Şimdi ben de seni düşünüyordum” dedi. “Hatırlıyor musun yıllar önce buraları birbirine katmıştık.”
Benzer